Februari blz 39 Koekjes met glazuur

 

Een tijdje terug (het kan een jaar geleden of jaren geleden zijn) verkocht de Albert Heijn lange rechthoekige koekjes met glazuur. Die smaakten verrukkelijk. Brosse vanillekoekjes met wit glazuur. De herinnering aan die koekjes kwam, omdat ik in Utrecht bij een kopje koffie een soortgelijk koekje kreeg met koffieglazuur. Bij een volgend bezoek aan de supermarkt kon ik deze koekjes niet meer in de schappen vinden. Erg jammer. Misschien moet ik eens bij andere winkelketens gaan kijken of ze daar de koekjes nog wel hebben. Want volgens mij haalde mijn moeder ze bij een voorganger van de Super de Boer. In het Brio koekjesboek vond ik wel een recept voor Vanille glacees. En volgens mij was dat de naam van die koekjes. Maar voor deze blog vond ik ook het recept Koekjes met glazuur in het februari nummer. Zouden die voldoen aan het koekje wat ik in mijn herinnering heb. Op dit moment staan ze nog te drogen. Waarschijnlijk heb ik de koekjes te dun uitgerold en er te veel glazuur op gedaan. De manier van glazuren moet ik nog leren. Ze zien er wel lekker uit!

Het recept:
Basisdeeg (dit staat op blz 38): voor 30 koekjes 200 gram gezeefde bloem mengen met 1 tl bakpoeder, 110 g witte basterdsuiker 140 koude boter in stukjes, een snufje zout. Wrijf het mengsel met de vingers tot het een fijn kruimeling mengsel wordt. Voeg de eidooier toe en kneed het snel tot een soepel deeg. Niet te lang kneden anders wordt de boter te warm en raakt het de structuur kwijt. Deeg uitrollen tot een dikte van een halve cm. Met uitsteekvormpje uit het deeg de vormpjes steken en op een bakplaat leggen. 12-15 minuten in de oven. Wanneer de koekjes in de oven staan glazuur maken door 1 eiwit, 200 g poedersuiker en 1 el citroensap tot een glanzend wit glazuur te kloppen. De koekjes laten afkoelen en besmeren met de glazuur.

Februari blz 21 Zwitserse notentaart

Ooit had ik een lekkere notentaart gemaakt, eentje met walnoten en karamel in een deegje. Maar ik was het recept kwijt. In al mijn kookboeken gekeken. Het enige wat ik nog wist was de smaak. Heerlijk. Totdat ik aan dit project begon en de TIP's van 2004 één voor één meerdere malen doorlas. En daar was ie dan. De walnotentaart. Dat ik dit recept heb teruggevonden is een feest. Voor de lijn is ie natuurlijk vreselijk. Maar mijn stukje is de helft van het stukje van mijn huisgenoot.
En nu het recept on-line zetten. Raak ik het niet meer kwijt.

Kneed 300 gram bloem (ik heb zelfrijzend bakmeel gedaan) met 150 gram zachte boter, 150 gram suiker en 1 ei tot een samenhangend geheel. Rol van 2/3 deeg een ronde lap die ongeveer 3 cm groter is dan de springvorm met 24 cm doorsnede. Bekleed de vorm met het deeg. Rol van de rest van het deeg een ronde lap, die iets groter is dan de vorm. Leg beide minstens 30 minuten in de koelkast. (Ik had de ronde lap op een met bloem bestoven bord gelegd).
Voor de vulling heb ik ca. 50 walnoten gepeld, totdat ik 250 gram had. Deze heb ik grof in stukjes gehakt. In een pan met een dikke bodem 50 gram boter met 300 gram suiker laten smelten op een matig vuur. Laat het lichtbruin karameliseren. De suiker moet goed gesmolten zijn. Neem de pan van het vuur en roer de noten erdoor. Al roerend 2 dl slagroom er door. Dit gaat eerst niet gemakkelijk, want het wordt een dikke klont. Zet de pan weer op het vuur en het mengsel al roerend weer zachtjes laten smelten. Vulling iets laten afkoelen en op de taartbodem schenken. De taart afdekken met de ronde lap deeg. Randen goed aandrukken.
Taart in voorverwarmde oven op 200 graden Celcius 20-25 minuten bakken.

En inderdaad de smaak is wat ik er nog van wist. Heerlijk.